Wednesday, 3 June , 2020
امروز : چهارشنبه, ۱۴ خرداد , ۱۳۹۹
شناسه خبر : 16611
  پرینت تاریخ انتشار : ۲۳ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۳:۰۱ | 205 بازدید |

به «خون» نشست

سینما جریان | اختصاصی | درک جهان یک فیلمساز، قدم نخست برای مکالمه با اثر به ویژه در ساحت نقد است. چرا که بدون آن صرفا به لحاظ سینما و متر استاندارد آن می توان به بررسی اثر نشست. سینمای ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و گاه به نام های بزرگی برمی خوریم که فیلم هایشان را در جهانی که خود در سال های متمادی ساخته اند، روایت می کنند.
به «خون» نشست

کوتاه درباره فیلم های سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر | «خون شد» ساخته «مسعود کیمیایی»

درک جهان یک فیلمساز، قدم نخست برای مکالمه با اثر به ویژه در ساحت نقد است. چرا که بدون آن صرفا به لحاظ سینما و متر استاندارد آن می توان به بررسی اثر نشست. سینمای ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و گاه به نام های بزرگی برمی خوریم که فیلم هایشان را در جهانی که خود در سال های متمادی ساخته اند، روایت می کنند.
بدون شک «مسعود کیمیایی» شاخص ترین فیلمساز این گروه است که در بیش از نیم قرن فیلمسازی و سی فیلم بلندی که ساخته، جهانی منحصر به فرد ساخته است. فیلم هایی کاملا قهرمان محور که قهرمان های آن در دوره های مختلف زمانی شبیه به یکدیگر حرف زده و اصول واحدی دارند.
«خون شد» تازه ترین ساخته «مسعود کیمیایی» که نمایشش در پردیس سینمایی ملت با واکنش های متفاوتی از سوی اهالی رسانه مواجه شد، مانیفست فیلمساز در سال ۱۳۹۸ با تکیه بر تمامی مولفه های آشنا و ثابت سینمای او به حساب می آید.
«فضلی» مرد نه چندان جوانی است که پس از سال ها غیبت به خانه بازگشته و حال با خانواده ای مواجه می شود که از هم پاشیده و او باید دوباره آنها را دورهم جمع کند. کیمیایی در این فیلم برخلاف ساخته های اخیر خود بیشتر به سمت نماد و استعاره رفته و ابایی هم از بیان اغراق شده آن ندارد.
خانه پدری فضلی با آن معماری قدیمی دلنشین نمادی از مام وطن است که زخم خورده ترین شخصیت های فیلم (شراره و فاطمه) هم به آغوش آن بازمی گردند. کیمیایی در «خون شد» به سراغ کتاب های خود به خصوص جسدهای شیشه ای رفته و قهرمانش فضلی را از داخل آن بیرون کشیده است. فضلی قهرمان تنها و تک روی سینمای پنجاه ساله مسعود کیمیایی است که این بار برای خانواده خود دست به چاقو برده و زخم می زند و زخم می خورد. در عین حال این شخصیت شباهت های زیاد به قیصر دارد که وجه اشتراک هردوی آنها، پرت شدنشان به ماجرایی پیچیده و خونین است بدون آن که خودشان آن را خواسته باشند.
«خون شد» به لحاظ بصری و قاب بندی ها، یکی از چشم نوازترین فیلم های جشنواره سی و هشتم فیلم فجر بوده که بخش مهمی از آن به دکوپاژ خلاقانه فیلمساز و بخش دیگر آن به دست های جادوگر علیرضا زرین دست در مقام فیلمبردار بازمی گردد.
برای مثال تنها کافی است به سکانس افتتاحیه فیلم و بازگشت فضلی به خانه در کنار سکانس های پایانی فیلم نگاه کنید. «سعید آقاخانی» در سینمای فاقد بازیگری که در قواره قهرمان به باور تماشاگر بنشیند، به بهترین شکل در قالب فضلی قرار گرفته و شمایل قهرمان تنها و خسته مسعود کیمیایی را روی پرده عینیت بخشیده است. هر چند که انتخاب بد بازیگران نقش های مکمل به کیفیت والای نقش آفرینی آقاخانی در کنار اکبر معززی در نقش پدر فضلی آسیب وارد کرده است.
خون شد را چه دوست داشته و چه دوست نداشته باشیم، آینه تمام نمای پنجاه سال فیلمسازی مسعود کیمیایی است که همچنان روی اصول و عقاید خود ایستادگی می کند.

نویسنده : محمد جلیلوند | منبع خبر : سینما جریان
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت سینما جریان در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.