Sunday, 19 September , 2021
امروز : یکشنبه, ۲۸ شهریور , ۱۴۰۰
شناسه خبر : 22126
  پرینتخانه » اسلایدر, سینما جریان +, سینمای ایران, نقد فیلم تاریخ انتشار : ۱۱ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۰:۱۴ | 1180 بازدید |

خورشید: یک گنج کودکانه

سینما جریان | در ادامه نقد و بررسی فیلم های روز سینمای ایران، «محمد جلیلوند» در یادداشتی برای سینما جریان، درباره فیلم «خورشید» ساخته «مجید مجیدی» نوشته است.
خورشید: یک گنج کودکانه

سینمای ایران در دهه شصت هنگامی که پا به جشنواره های جهانی گذاشته و مورد توجه منتقدین و تماشاگران نخبه قرار گرفت، بیش از هر چیز روی مضمون و درونمایه خود مانور داده و مبلغ سینمایی شاعرانه و اخلاق گرا شد. موج تازه ای که با سینماگرانی همچون: «امیر نادری»، «عباس کیارستمی» و … آغاز شده و در سال های بعد توسط سینماگران دیگری ادامه پیدا کرد. هر چند که به مرور از کیفیت این آثار کاسته شده و تکرار جای نوآوری را گرفت.
یکی از همین گروه فیلمسازان که کارش را در سینما با بازیگری آغاز کرده و طلسم رسیدن یک فیلم ایرانی به فهرست نهایی نامزدهای اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را شکست، «مجید مجیدی» است. آن هم با فیلم جذاب «بچه های آسمان» که با وجود آن که فقر در شکل دادن قصه اش سهمی عمده داشت، اما به هیچ وجه سیاه نما نبوده و در عین حال فقر را فضیلت به حساب نمی آورد.
حال مجیدی پس از تجربه سنگین و طولانی تولید فیلم «محمد رسول الله» و فیلم ناموفق «آن سوی ابرها» که در هندوستان تولید شده، بار دیگر به دنیای نوجوانان و سینمایی بازگشته و فیلم سینمایی «خورشید» را تولید کرد که پس از حضوری موفق در جشنواره سی و هشتم فیلم فجر، این روزها روی پرده سینماهای کشور قرار دارد.
قهرمان خورشید، «علی» پسر نوجوانی است که کار سیاه می کند و برای تامین هزینه های خود و مادرش که در تیمارستان بستری شده، به درودیوار می زند. مجیدی سکانس افتتاحیه پرتنشی را با محوریت علی شکل داده که هنگام باز کردن رینگ های یک بنز در پارکینگ عمومی فروشگاه بزرگ، به دردسر خورده و مجبور به فرار همراه دوستانش می شود. پس از معرفی موجز این شخصیت، به مادر او می رسیم که زخم سوختگی روی دستانش به وضوح به چشم می خورد و همه فکر و ذکرش نیز دختر کوچکش است. رفتن علی نزد مردی مسن که مهربان تر از بسیاری از آدم های اطراف علی به نظر می رسد، قصه را آرام آرام به سمت نقطه عطف پرده نخست فیلمنامه هدایت می کند. یافتن یک گنج قدیمی که در آب انبار متروک مدرسه ای پسرانه مختص کودکان کار جاخوش کرده، همان نقطه عطف است که در دقیقه بیست فیلم شکل می گیرد.
ماکائو پذیرای «خورشید» مجید مجیدی/ رقابت مجیدی در جشنواره‌ای که کاملاً مجازی است - خبرگزاری آنا
تلاش علی و دوستانش برای ورود به مدرسه در حالی که از سال تحصیلی مدتی گذشته، بخش جذابی را شکل داده که از خلال آن مخاطب به شناخت بیشتری از علی و درونیاتش می رسد. سماجت برای رسیدن به هدف، خصوصیت مشترک فیلم های نوجوانانه دهه هفتاد سینمای ایران است که مجیدی از همین فرمول ساده برای شکل دادن این شخصیت به شکل مطلوبی سود جسته است. در عین حال یک داستانک جذاب دیگر هم با حضور او و دختر کم سن و سال افغان شکل گرفته که عشق کودکانه دلنشینی در آن موج می زند. در پرداخت شخصیت معلم هم ریزه کاری های زیادی به کار گرفته شده تا او را از کلیشه های مرسوم دور کند. کاری که «مجیدی» و «نیما جاویدی» در مقام نویسندگان فیلمنامه موفق به انجام آن شده و شخصیتی دوست داشتنی و تماشاگرپسند را خلق کرده اند.
تم یافتن گنج یکی از تم های فرعی و در عین حال جذاب سینما است که تم اصلی «خورشید» نیز به حساب می آید. گنجی که شکل استعاری به خود گرفته و در یک شیب ملایم به گنج های متعددی تبدیل می شود. گنجی که در رابطه با ابوالفضل افغان به هیبت علم ریاضی درآمده و برای دوست جنوبی علی، به شکل توپ فوتبال در می آید. مجیدی از این استعاره به شکلی گل درشت در فیلم خود سود نجسته و به اصطلاح از تنه داستان بیرون نمی زند.
کدام فیلم ها به گیشه نرسیدند؟
تهدید مالک ساختمان مدرسه برای تخلیه آن، نقطه عطف میانی فیلمنامه را رقم زده و تماشاگر را در بیم و امید نسبت به فرجام کار یافتن گنج قرار می دهد. بخش مهمی از فیلم در تونلی می گذرد که علی برای رسیدن به گنج حفر کرده که بسیاری از تماشاگران خورشید را به یاد سری فیلم هایی با محوریت فرار از زندان می اندازد که به لحاظ فنی ساختار فوق العاده ای دارد. به خصوص فیلمبرداری درخشان «هومن بهمنش» و نورپردازی استادانه اش که کیفیت بصری فوق العاده ای به این قسمت بخشیده است.
با این همه، فیلم هر چه به پایانش نزدیک تر می شود چنته اش هم خالی تر شده و از غافلگیر کردن تماشاگرانش عاجز می ماند. یکی از مهمترین نقاط قوت فیلم سینمایی خورشید، بازی درخشان بازیگران نوجوان و کم سن و سال فیلم است که مجیدی در این زمینه کارنامه بسیار درخشانی دارد. به خصوص بازیگر نقش علی «روح الله زمانی» که چهره ای به شدت سینمایی داشته و قابلیت بازیگر ماندن در سینمای ایران را دارد. حیف است که از بازی های فیلم بگوییم و حرفی از «علی نصیریان» به میان نیاوریم. بازیگری بزرگ که در هشتاد و پنج سالگی در یک نقش مکمل چنان می درخشد که تماشاگر آن شخصیت را تمام قد پذیرفته و با تمام وجوه خاکستری اش، دوستش می دارد.
خورشید را می توان شروعی تازه برای مجیدی در مقام فیلمساز به حساب آورد که با وجود تکیه زیاد روی قصه به هیچ وجه از فرم غافل نشده و یکی از شسته رفته ترین فیلم های سینمای ایران در سه چهار سال اخیر را روانه پرده نقره ای کرده است.

نویسنده : محمد جلیلوند | منبع خبر : سینما جریان
به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت سینما جریان در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.