Monday, 20 May , 2019
امروز : دوشنبه, ۳۰ اردیبهشت , ۱۳۹۸
شناسه خبر : 12674
  پرینت تاریخ انتشار : ۱۲ فروردین ۱۳۹۸ - ۱۷:۰۶ | 74 بازدید |

درباره «توشیرو میفونه» به بهانه سالروز تولدش

سینما جریان | توشیرو میفونه در روز اول آوریل سال ۱۹۲۰ در چین اما از پدر و مادری ژاپنی متولد شد.
درباره «توشیرو میفونه» به بهانه سالروز تولدش

پس از پایان خدمت نظامش در جنگ و در ارتش ژاپن- یعنی همزمان با اتمام جنگ دوم جهانی- در یک مسابقه بازیگری برنده شد و از همان جا وارد کار سینما گردید. اولین فیلمی که بازی کرد «آن سوی قله‌های برف گرفته» نام داشت و او در آن نقش یک گنگستر جوان را ایفا می‌کرد که از جنگ برگشته بود. فیلمنامه این فیلم از آن کوروساوا بود.

کوروساوا که تدوین فیلم را هم انجام می‌داد همان جا با میفونه آشنا شد؛ اما تا سال ۱۹۴۸ که کوروساوا «فرشته مست» را ساخت طول کشید که او در فیلمی از این کارگردان بزرگ نقش ایفا کند. همکاری میفونه و کورو ساوا در ۱۶ فیلم تا سال ها طول کشید (که این همکاری به دلایلی نامعلوم بعد از «ریش قرمز» قطع شد).

میفونه در کارنامه خود بیش از ۱۶۰ فیلم را به عنوان بازیگر ثبت کرده که این رقم البته جدا از بحث تهیه‌کنندگی و کارگردانی اوست.

میفونه در سال ۱۹۶۳ فیلمی با عنوان «ارثیه پانصد هزاری» ساخت که داستانش در فیلیپین می‌گذرد و درباره سربازانی ژاپنی‌ است که پس از جنگ در پی گنجی مدفون شده هستند.

او از سال ۱۹۶۹ هم با ایفای نقش در فیلم «جهنم در اقیانوس آرام» ساخته جان بورمن بازی در فیلم‌های آمریکایی و اروپایی را آغاز کرد.

از مهم‌ترین فیلم‌های او می‌توان به: راشومون، این دوران حماقت بار، فرشته مست، سگ ولگرد، ابله، زندگی اوهارا، عقاب اقیانوس آرام، در ترس زندگی می‌کنم، هفت سامورایی، سریر خون، در اعماق، یوجیمبو، سانجورو، قتل سامورایی، ریش قرمز، حماسه جودو، عصیان، پرچم‌های سامورایی، شیر سرخ، آفتاب سرخ، ببر کاغذی، شاهزاده خانم ماه و… اشاره کرد.

میفونه دو بار برای فیلم های «یوجیمبو» و «ریش قرمز» جایزه بهترین بازیگر جشنواره ونیز را از آن خود کرد و در سال ۱۹۶۳ کمپانی میفونه را بنیان گذاری کرد و به تهیه کنندگی پرداخت.

سبک بازی میفونه را متناسب با بدنی پرقدرت، پیکره‌ای پرعصب و وجودی پرعضله ارزیابی کرده‌اند. میفونه به حق مشهورترین بازیگر ژاپنی در جهان است.

سرانجام توشیرو میفونه در سن ۷۷ سالگی در روز ۲۴ دسامبر سال ۱۹۹۷ در توکیو درگذشت.

Toshiro Mifune

*****

هفت سامورایی/ آکیرا کورو ساوا/ ۱۹۵۴

هفت سامورایی فیلمی حماسی به کارگردانی آکیرا کوروساوا و محصول سال ۱۹۵۴ شرکت ژاپنی توهو است.

«هفت سامورایی» که از آن به عنوان یکی از بهترین فیلم‌های تاریخ سینما یاد می‌شود، طولانی‌ترین فیلم کورساوا است در فهرست ده فیلم برتر مجله سایت اند ساوند در سال‌های ۱۹۸۲ و ۱۹۹۲ و در فهرست ده فیلم برتر کارگردانان همان مجله در سال ۲۰۰۲ قرار دارد.

این فیلم، یکی از کامل‌ترین و برترین فیلم‌های تاریخ محسوب می‌شود؛ و دلیل اصلی آن داستانی بسیار قوی/ کارگردانی درخشان کورو ساوا و بازی بسیار خوب اغلب بازیگران به خصوص توشیرو میفونه است.

روایت داستان، درمورد روستایی جنگ‌زده است که همیشه مورد حمله راهزن‌ها قرار می‌گیرد و مردم فقیر روستا برای حل مشکل، هفت سامورایی را برای جنگ با راهزن‌ها برمی‌گزینند.

روستاییان پولی برای پرداخت ندارند اما گروه سامورایی ها یک به یک جمع می شوند – جز سامورایی هفتم- و هر کدام بدون چشمداشت مالی و با انگیزه های شخصی آماده دفاع از روستاییان بی دفاع می شوند.

کیکوچیو (میفونه) دایم الخمر بد اخلاقی است که ادعا دارد سامورایی است اما خون سامورایی او برای دیگران محرز نمی شود و او را به گروه راه نمی دهند؛ اما کیکو چیو مدام همراه آن ها می رود و حتی وقتی اهالی روستا از سامورایی‌ها فرار می‌کنند، او از آن‌ها دفاع می‌کند و با همین کار اعتماد سامورایی هارا جلب می کند.

جنگ با راهزنان شروع می شود و در هر مرحله ای یکی از سامورایی ها کشته می شود؛ تا‌ آن که سرانجام اگرچه سامورایی ها موفق می شوند همه راهزنان را بکشند اما سه سامورایی باقی می مانند در حالی که سامورایی هفتم هم کشته می شود.

«هفت سامورایی» از مشهورترین فیلم های تاریخ سینمای ژاپن و البته سینمای جهان است. فیلم به مدد بارها و بارها پخش شدن از تلویزیون ایران به یکی از خاطرات جمعی همه ما ایرانی ها بدل شده و شاید بیش از همه بازی چشمگیر و کاراکتر خاص توشیرو میفونه در آن است که برای ما خاطره برانگیز است.

کاراکتر سامورایی تک افتاده غیر قابل اعتماد اما خشن و متفاوت این فیلم در پوسترها و تصاویر مشهور این فیلم هم به خوبی نمایان شده است.

«هفت سامورایی» که در سال ۱۹۵۴ برنده شیر نقره‌ای و نامزد شیر طلایی جشنواره فیلم ونیز بود در سال ۱۹۵۶ نامزد اسکار طراحی لباس (سیاه سفید) برای کوهئی ازاکی و نیز نامزد اسکار طراحی صحنه (سیاه سفید) برای سو ماتسویاما بوده است.

در سکانسی از فیلم در گفتگویی میان سامورایی ها این دیالوگ مشهور گفته می شود که:

چه دلیلی داره نگران ریشت باشی وقتی قراره سرت از تنت جدا بشه؟!

نویسنده : میثم غلامی | منبع خبر : هفت سرزمین
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت سینما جریان در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.