Monday, 6 April , 2020
امروز : دوشنبه, ۱۸ فروردین , ۱۳۹۹
شناسه خبر : 15720
  پرینت تاریخ انتشار : ۱۵ دی ۱۳۹۸ - ۱۰:۰۳ | 736 بازدید |

فیلم هایی که رنگ پرده را ندیده و یا دیر دیدند / رکوردداران توقیف

سینما جریان روز چهارشنبه 11 دی ماه 98 مطلبی با عنوان «جشنواره فیلم فجر و مساله ای به نام توقیف!» منتشر کرد که به مشکلات توقیف فیلم های سینمایی بعد از نمایش در جشنواره فیلم فجر پرداخته بود. امروز بخش دوم از این مطلب منتشر می شود.
فیلم هایی که رنگ پرده را ندیده و یا دیر دیدند / رکوردداران توقیف

در دهه هفتاد و نیز هشتاد، همچنان با فیلم هایی مواجه می شویم که پس از نمایش های جشنواره ای گرفتار تیغ ممیزی شده و گاه برای چند سال و گاه برای همیشه به محاق رفته اند. همه اینها دست به دست هم داده و جشنواره فیلم فجر را به جشنواره ای منحصر به فرد تبدیل کرده که در سرتاسر جهان نمونه ای از آن یافت نمی شود!. حال در ادامه بخش نخست که تقدیم حضورتان شد، در این یاددشت به تعدادی دیگر از فیلم های توقیف شده با پس زمینه جشنواره فجر می پردازیم.

«آدم برفی و دیدار»
جشنواره فجر سال ۷۳ یکی از جنجالی ترین دوره های آن بوده که طی آن فیلم های «آدم برفی» ساخته داود میرباقری و «دیدار» به کارگردانی محمدرضا هنرمند پس از چند نوبت نمایش، توقیفی چند ساله را تجربه کردند. اولی بابت زن پوشی اکبر عبدی به شدت مورد تقبیح قرار گرفته و بلافاصله پس از پایان جشنواره به محاق رفت. دیدار هم که نخستین نقش اول سینمایی مهران مدیری به حساب می آمد، به واسطه عشق شکل گرفته میان پسر مسلمان جبهه رفته و دختری از ارامنه ساکن ایران به بن بست خورد. جالب اینکه هر دو فیلم هم پس از انتخابات دوم خرداد ۷۶ و روی کار آمدن کابینه سیدمحمد خاتمی، بلافاصله اکران شده و به فروش نسبتا بالایی هم دست پیدا کردند. هر چند که مردم پیش از اکران، نسخه بی کیفیت ویدئویی آدم برفی را تماشا کرده بودند.

«موج مرده، به رنگ ارغوان و گزارش یک جشن»
ابراهیم حاتمی کیا با وجود این که موفق ترین فیلمساز نسل جوان پس از انقلاب که فیلم هایش جوایز زیادی را در جشنواره فجر کسب کرده و فیلمساز مورد وثوق نظام به حساب می آید نیز برخی ساخته هایش با مشکل ممیزی مواجه شده است. «موج مرده» که لقب جنجالی ترین جلسه مطبوعاتی تاریخ جشنواره فیلم فجر را به خود اختصاص داده، درباره فرمانده نظامی بازنشسته ای است که می خواهد هر طور که شده انتقام شهدای هواپیمای ایرباس ایرانی که به دست ناو وینسنس سرنگون شده را بگیرد و در این مسیر با مشکلات زیادی مواجه می شود. فیلم با وجود آن که در برنامه جشنواره گنجانده شده بود، توسط تهیه کننده اش (رجبی معمار) از بخش مسابقه بیرون کشیده شد!. حاتمی کیا هم با چهره ای برافروخته در سینمای اهالی رسانه حاضر شده و بدون آن که فیلم نمایش داده شده باشد، به دفاع از فیلمش پرداخته و فریاد مظلومیت سر داد. در «به رنگ ارغوان» وضعیت پیچیده تر بوده و شغل قهرمان فیلم (مامور زبده امنیتی) که در ماموریت حساس خود به دختر سوژه اش علاقمند شده، دردسر ساز شد. به همین خاطر هم فیلم با وجود آن که آماده نمایش بود، به دستور وزارت اطلاعات به نمایش درنیامده و پنج سال بعد در بخش مسابقه جشنواره شرکت کرده و پنج سیمرغ بلورین را از آن خود کرد. فیلم در نمایش عمومی هم موفق نشان داده و یکی از فیلم های پرمخاطب کارنامه ابراهیم حاتمی کیا محسوب می شود. گزارش یک جشن که در جشنواره سال ۸۹ به نمایش درآمد، فیلمی با محوریت جوانان بود که با توجه به اتفاق های سیاسی پیش آمده در تابستان ۸۸ با واکنش های منفی مواجه شده و توقیف شد که این توقیف تا به امروز هم ادامه دارد.

«در مسلخ عشق، مارمولک، از رییس جمهور پاداش نگیرید، خیابان های آرام»
«کمال تبریزی» همیشه پای ثابت کارگردان هایی است که فیلم های توقیفی دارند و در این زمینه صاحب رکورد شده است. اولی فیلمی در گونه دفاع مقدس است که بنا به ملاحظات نظامی توسط ارتش از نمایش آن جلوگیری شده و گذشت نزدیک به سه دهه نیز گره ای از مشکلات آن باز نکرده است. دومی یک کمدی شکل گرفته براساس فیلم ما «فرشته نیستیم» با بازی رابرت دنیرو و به قلم پیمان قاسمخانی است که پس از چندین سانس نمایش در جشنواره فجر و نیز سانس های فوق العاده پی در پی، مورد انتقاد بخشی از مسئولان کشور قرار گرفته که رفتن رضا در لباس روحانیت را بهانه حملات خود به فیلم قرار دادند. با این حال معاونت سینمایی مجوز نمایش عمومی فیلم را صادر کرد اما سرانجام فشارهای شدید بیرونی باعث پایین کشیده شدن فیلم از اکران پیش از رسیدن به سی امین روز نمایش بود. فیلم بعدی تبریزی هم که در سال ۸۷ ساخته شده بود، شباهت زیادی به تم اصلی فیلمنامه لیلی با من است (قرار گرفتن فرد در موقعیت اشتباهی) دارد. چند شوخی تند و تیز با رییس جمهور وقت در کنار گذشتن بخش مهمی از فیلم در مناسک حج، بهانه لازم را برای توقیف موقت فیلم به بخش نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی وقت داد. فیلم سرانجام پس از شش سال در تیرماه ۱۳۹۴ روی پرده رفت که در جلب نظر مساعد مخاطبان به شدت ناموفق عمل کرد. خیابان های آرام دیگر فیلم توقیفی کمال تبریزی است که پس از نمایش در جشنواره سال ۸۸ به دلیل مضمون فیلم و اشاراتی که به برخی اتفاق های سیاسی کشور داشت، برای همیشه بایگانی شد.

«عصبانی نیستم»
یکی دیگر از فیلم های دهه نود سینمای ایران که به خاطر مواضع سیاسی شخصیت اول آن، پس از اکران جشنواره ای توقیف شده و حتی سیمرغ بلورین هیات داوران نیز به بازیگر آن (نوید محمدزاده) اهدا نشد!. فیلمی درباره دانشجویی فقیر که از دانشگاه اخراج و به اصطلاح ستاره دار شده و برای رسیدن به دختر موردعلاقه اش هم با موانع بسیار مواجه است. این فیلم هم پس از چند سال سرانجام رنگ پرده را به خود دیده و با فروشی مناسب از روی اکران برداشته شد.

«سنتوری»
یکی از ساخته های درخشان داریوش مهرجویی در دوره تازه فیلمسازی اش که پس از چند نمایش پرشور در جشنواره فجر سال ۸۶ و به دست آوردن سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد توسط بهرام رادان، به دلایلی نامعلوم برای همیشه توقیف شد. اتفاقی که تاثیر فراوانی روی مهرجویی و تهیه کننده سنتوری (فرامرز فرازمند) گذاشت تا جایی که فرازمند چند سال بعد بر اثر سکته قلبی درگذشت. سنتوری مدتی پس از توقیف در نسخه هایی بی کیفیت روانه بازار قاچاق شده و میلیون ها نفر از مردم ایران نیز به تماشای آن نشستند. در سال های بعد نسخه باکیفیتی هم از فیلم بیرون آمده و سنتوری را بی آن که به نمایش عمومی درآمده باشد، به یکی از پربیننده ترین فیلم های تاریخ سینمای ایران بدل کرد.

«آشغال های دوست داشتنی»
رکورددار پر کردن فرم شرکت در جشنواره فیلم فجر که می توان نام آن را در کتاب گینس هم ثبت کرد!. محسن امیریوسفی هم به مانند عبدالرضا کاهانی از آن جنس فیلمسازانی است که علاقه زیادی به حاشیه داشته و بازی های رسانه ای را به خوبی می شناسند. امیریوسفی که دو فیلم قبلی اش (خواب تلخ و آتشکار) هم به مشکل ممیزی برخورده، سرانجام امسال توانست پروانه نمایش عمومی فیلم را گرفته و آن را اکران کند که با استقبال گرم علاقمندان سینما نیز روبرو شد. او این روزها دوباره فرم جشنواره را پر کرده و می خواهد نسخه تازه فیلمش با ۵۵ دقیقه اضافه و حضور بهروز وثوقی را به نمایش بگذارد!. اتفاقی که البته با توجه به قوانین و ضوابط جشنواره فیلم فجر تقریبا امری محال به نظر می رسد و قصد امیریوسفی چیزی جز به سرزبان ها انداختن مجدد فیلمش نیست.

لینک بخش اول 

جشنواره فیلم فجر و مساله ای به نام توقیف!

نویسنده : محمد جلیلوند | منبع خبر : سینما جریان
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۰
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت سینما جریان در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.