سه شنبه, ۲۷ اردیبهشت , ۱۴۰۱ ساعت تعداد کل نوشته ها : 5427 تعداد نوشته های امروز : 0×

سینما، جریان دارد...

«شهادت پیوتر اوهه» در تالار حافظ به روی صحنه می‌رود احکام اعضاء کارگروه ارزیابی و برنامه‌ریزی جشنواره کودکان و نوجوانان صادر شد / تاکید بر صرفه‌جویی اقتصادی در هزینه‌های غیر موثر نمایش «دختری در قطار» در حوزه هنری اجرا می‌شود فیلم‌های بخش رقابتی سیزدهمین جشنواره فیلم کوتاه «سایه» اعلام شد بهزاد عمرانی برای «ژولیت و شاه» خواند نامزدی «ما که هستیم؟» در پنج بخش اصلی جشنواره بین‌المللی نیس فرانسه زندگی ۶ مادر شهید سوژه «رخ مادر» شد اسامی برندگان چهاردهمین دوره جشن بزرگ منتقدان سینما اعلام شد معرفی هیات داوران هشتمین جشنواره فیلم‌های ایرانی در زوریخ موافقت شورای صدور پروانه ساخت با پنج فیلم‌نامه سینمایی و دو فیلمنامه غیرسینمایی ایده‌های ۱۵ فیلمساز جوان فیلم می‌شود اعلام اسامی نامزدهای بهترین بازیگر نقش اول و مکمل زن و مرد جشن منتقدان سینما «در ساحل» در جشنواره «عشق و امید بارسلونا» رقابت می‌کند برنامه پنج ‌ساله بنیاد سینمایی فارابی ابلاغ شد شورای صنفی جدید تشکیل می شود | اکران «مجبوریم» از ۲۱ اردیبهشت ماه

نگاهی به تاریخ سینمای ژاپن / ۱
۰۵ آبان ۱۳۹۹ - ۹:۵۳
شناسه : 19663
8
اختصاصی «سینما جریان» | بخش اول سینما جریان | صنعت سینما در حدود سال ۱۹۰۵ به سرزمین ژاپن معرفی شد. فیلم های ابتدایی ژاپنی از آثار نمایشی عامیانه یعنی تئاتر (کابوکی) که نوعی نمایش سبک و بسیار معمولی و غیر واقعی بود و در آن نقش های زنان را نیز مردان بر عهده داشتند گرفته شد.
نویسنده : مهدی عباسی منبع : سینما جریان
پ
پ

اینگونه فیلم ها تا سال ۱۹۱۶ از نظر فنی چندان پیشرفته نبودند و بازیگران بصورت تمام قد در آن فیلم برداری می شدند. سینما از راوی (Benshi) برای روایت و نقد در فیلم ها استفاده می کرد، این عمل تا دهه ۱۹۳۰ ادامه داشت، از آن به بعد چند فیلمساز ژاپنی از جمله kaeriyama norimasa شروع به پرداختن به موضوعات واقع بینانه تر و همچنین استخدام زنان برای نقش های زنانه با توجه و الهام از صنعت سینمای غرب کرد.
اما زلزله سال ۱۹۲۳ که منجر به ویرانی استودیوهای فیلمسازی شد، این استودیوها را بطور موقت تعطیل و باعث واردات گسترده فیلم های غربی شد و این نقل و انتقالات برخی فیلمسازان را راهی هالیوود برای تحصیل و ایجاد داستان های مبتنی بر سبک وسترن ساخت.
در پایان سال های ۱۹۳۰ سینمای ژاپنی به ویژه سینمای اصطلاحا سامورایی، به لطف کارگردانی به نام «دایسوکه ایتو ـ Daisuke ito» بروزرسانی و نوسازی شد. فیلم های ناطق نیز با اختلاف دو سال تاخیر نسبت به اروپا به ژاپن وارد شد و این هم به دلیل دلبستگی ها و وابستگی های مخاطبین ژاپنی به سینمای صامت بود همچنان که سینمای با مضامین کلاسیک ادامه و مورد توجه قرار می گیرد، برخی فیلمسازان با واقع گرایی بیشتری نسبت به غرب به زندگی طبقات پایین دست جامعه نزدیک می شوند همچون فیلم «انسان های فقیر و بالن های کاغذی» محصول ۱۹۳۷ ساخته «نینجو کامی فوزه».
با به قدرت رسیدن ارتش، قوانین بسیار سختی برای کنترل سینما وضع می شود. همچون الگویی که در آلمان نازی وجود داشت. به این صورت که سناریوها برای حضور و خدمت فعالانه در جنگ، زیر تیغ سانسور قرار می گرفتند. این امر تعداد شرکت های فیلمسازی و تولید فیلم را در کشور ژاپن بسیار کاهش داد.

سینمای کلاسیک : هفت سامورایی ( Seven Samurai ) - مووی مگ
پس از جنگ نیز، مقامات اشغالگر، نیمی از فیلم های مربوط به جنگ را نابود و تولید اخبار را تا مدت دو سال ممنوع کردند. اما با وجود تمام این محدودیت ها برای نخستین بار بود که در دهه ۱۹۵۰ برخی فیلم های برجسته را در صحنه های بین المللی همچون «راشومون ـ Rashomon» و «هفت سامورایی ـ Seven Samurai» ساخته «آکیرا کوروساوا»، «داستان توکیو ـ Tokyo Story» ساخته «یاسوجیرو اوزو» کشف می کنیم.
تحلیل فیلم راشومون آکیرا کوروساوا - یک پزشک
همزمان، ژاپن به تولید برخی فیلم های علمی ـ تخیلی همچون «گودزیلا» پرداخت که بعدها این سری تولیدات با دامنه و وسعت و ابزارهای بیشتری ادامه پیدا کرد اما برخی فیلمسازان نیز به مانند «ایشیکاوا» و «کوبایاشی» همچنان خود را مشغول مسائل اخلاقی و اجتماعی می کنند.
در حدود دهه های هفتاد و هشتاد، با توسعه روزافزون تلویزیون در ژاپن، صنعت سینما با افت شدیدی روبرو شد. حتی با حمایت های مالی دولت از استودیوهای فیلمسازی نیز، این افت شدید تا حدود ۱۹۸۰ ادامه پیدا کرد که موجب پیدایش برخی اعتراضات گسترده کارگردانان به این افت شدید شد.
یک نمونه تماشایی از این نارضایتی گسترده، ساخت فیلم «دودسکادن ـ Dodes’ka-den » ساخته «کوروساوا» در سال ۱۹۸۰ بود. یک مراقبه قابل تحسین در مورد تیره بختی انسان ها در حومه شهرهای بزرگ که در آن انسان گرایی بدبینانه او با شدت بی سابقه ای ظاهر می شود.

بهترین فیلم‌های آکیرا کوروساوا بر طبق نمرات IMDB - مجله اینترنتی خبرببر
با این حال بعد از دهه هشتاد، برخی سینماگران جوان که استعدادشان در استودیوهای کوچک و مستقل شکوفا شده بود، با ساختن انیمیشن های نسبتا محدود و خشن حضوری قهرمانانه داشته اند.

در مطالب بعدی به معرفی بزرگترین فیلمسازان و کارگردانان سینمای ژاپن خواهیم پرداخت.

پایان بخش اول

منابع:
Anne Ledoux.2018

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه در سینما جریان

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت «سینما جریان» منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا و یا به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نمی‌شود.