Sunday, 19 September , 2021
امروز : یکشنبه, ۲۸ شهریور , ۱۴۰۰
شناسه خبر : 22104
  پرینتخانه » اسلایدر, سینما جریان +, سینمای جهان, نقد فیلم تاریخ انتشار : ۰۹ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۱:۰۴ | 286 بازدید |

Welcome to badland | ریخت شناسی جامع جهان معاصر

سینما جریان | در ادامه بررسی آثار سینمای جهان، این بار به بررسی و معرفی فیلم سینمایی «سرزمین خانه به دوش ها ـ nomadland» ساخته «کلویی ژائو» پرداخته ایم. در این فیلم «فرانسیس مک دورمند» به ایفای نقش پرداخته است. این فیلم در نود و سومین دوره از جوایز اسکار در شش بخش نامزد شد که در نهایت توانست جایزه اسکار «بهترین فیلم»، «بهترین کارگردانی» و «بهترین بازیگر نقش اول زن» را از آن خود کند.
Welcome to badland | ریخت شناسی جامع جهان معاصر
فیلم «سرزمین خانه به دوش ها ـ nomadland» که در اسکار ۲۰۲۱ در اوج توجه و تقدیر قرار گرفت، با بیانی مستندگونه از جهان معاصر و دوربینی دنبال کننده، قصد در داستان گویی دارد. داستانی که بیشتر در توضیح شرایط کاراکترها و نوع قرار گیریِ آنها در جهان معاصر موفق عمل کرده است تا اینکه بتواند داستانی همه جانبه از حتی شخصیت اصلی آن را قوام و نشان بدهد.
مدت زمان فیلم در نوع فیلم بلند قرار می گیرد و پلان های طولانیِ بسیاری دارد که گاهی از تکرار رنج می برند .
بدون شک بار اصلی فیلم بر روی شانه های بازیگر اصلی فیلم «فرانسیس مک دورمند ـ Frances McDormand» و همینطور ایده‌ی کارگردان آن « کلویی ژائو ـ Chloé Zhao» بوده است.
اما اگر بخواهیم بیشتر به دلایل موفقیت آن بپردازیم باید مختصری از شرایط حال حاضر دنیا و کمی از سیاست های رو به تغییر جوایز آکادمی اسکار صحبت کنیم.
عشایر NOMADLAND
همانطور که فیلم در برخوردی مستندوار برایمان بازگو می کند جهان از مرحله هشدار به مرحله‌ی بحران جدی وارد شده است و این نه تنها در اقتصاد بلکه در تمام زوایای زندگی قابل مشاهده است از بحران های محیط زیستی تا بحران های اقتصادی در یک چرخه ی مرتبط قابل مشاهده اند و یکی از عواقب آنها تغییرات اساسی در نوع زندگی است. آنچه در این فیلم با زندگی افرادی در کاروان هایشان به شکل پررنگ تری نشان داده شده است. افرادی که سعی در باور شرایط بحرانی دارند و به مرحله پذیرش بحران رسیده اند، ورای مسئله تحلیل فیلم، تحلیل این تفکر در حالا بسط و گسترش زنگ خطری را به ذهن متبادر می کند.
اینکه در فیلم در سکانسی که «فرن» و یک زن مسن دیگر برای جمع آوری زباله های رها شده در محیط کمپین ها می روند و با خنده چندین بار تکرار می کنند: ” welcom to badland”، این همان زنگ خطرهای عادی سازی و پذیرش شرایط است.
ریتم کند و کسل کننده و پلان های طولانی و گاهی بی هدف به ظاهر عمدی می آید، گویا یک فیلم با انگشت  تحکم رو به مخاطب دارد شرایط جهان معاصر را نشان می دهد و برای پسا میانسالی و آستانه بازنشستگی هم دستورالعمل زندگی صادر می کند.
دوربین همواره در حال تهیه گزارش است و گزارش مستندی از شرایط موجود ارائه می کند. حتی در گزارش تمام جزئیات پیش می رود تا جایی که بگوید اگر در این شرایط زندگی بخواهی از توالت استفاده کنی در چه موقعیتی قرار داری اما در عین حال در همین شرایط هم میزانسن از اهمیت ویژه ای برخوردار نیست که بی اهمیت جلوه می کند اینجا دیگر اگر بگوییم بیان مستندوار هم به سینمای مستند که گاهی بهترین میزانسن ها و تعاریف میزانسن را می شود در آن دید کم لطفی می شود.
عشایر NOMADLAND
داستان تمام افراد همچون زندگی آنها سرگردان می ماند و هیچ خرده پیرنگی از بلاتکلیفی در نمی آید.در واقع می توان گفت فیلم هم به نوعی آواره است.
اما ادعای داستان کلی برای اینکه بگوید این زندگی در اکثر این افراد انتخابی و منجر به شادی و رضایت است دروغی محض است که گویا اصحاب سرمایه و قدرت قصد دارند جهان بپذیرد که زندگی و شرایط زندگی عوض شده و باید پذیرفت، این در حالیست که صرفا شکاف ها و فاصله ها چندین برابر شده است. بیش از هر چیزی مثل تکنیک و فرم که در هیچکدام موردی قابل توجه و جذابیتی چشمگیر در فیلم مشاهده نمی شود، اصل داستان است که از اساس مشکل اصلی فیلم است. حال با این مقدمه اگر به سراغ توجه بیش از پیش اسکار به این فیلم برویم بحث پر شاخه و سرفصلی خواهد بود که خلاصه به آن اشاره می کنم.
آکادمی اسکار بیش از یک دهه است که در سیاست های خود در نگاه به سینما موارد بسیاری را لحاظ کرده که سیاسی و اجتماعی است، توجه به تمام «مغموم مانده ها» اگر بگویم شاید بیشتر منظورم را برسانم.
بدون شک در رقابت سال ۲۰۲۱ این فیلم هم حق دیده شدن داشت اما در این اندازه و فاصله از رقبای خود نبود و ضعف های آشکاری داشت و از ارزش هنری کمی برخوردار بود.
این فیلم در مجموع ریخت شناسی موفقی نسبت به شرایط جهان معاصر ارائه داد و بازی بازیگر اصلی و زمان  بالای فیلم را همچون خانه بدوشی اش در فیلم بدوش می کشید.
نویسنده : ساقی سلیمانی | منبع خبر : سینما جریان
برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : ۳
  1. Laya :
    ۰۹ خرداد ۰۰

    شما همیشه بعد از اینکه دیگران فیلم رو کامل نقد میکنن ، کپی پیستهای عالی میکنید ….
    از خودتون چیزی ندارین
    همیشه هم بعد هز دیگران جالبه
    همیشه هم نقدی ناقص

  2. سینما جریان :
    ۱۰ خرداد ۰۰

    با سلام
    ضمن تشکر از ارسال پیام و اینکه مطالب ما را دنبال می فرمایید.
    مطالب مربوط به نقد فیلم های خارجی ممکن است نسبت به انتشار فیلم در ابعاد جهانی دیر منتشر شود ولی تولیدی و اختصاصی است و بیانگر دیدگاه منتقدی است که نامش در انتهای مطلب آمده است. پس ابدا مطلب کپی و برداشت از جایی نیست چرا که بلحاظ رسانه ای اخلاقی هم نیست.
    بنای کار ما این است که اگر مطلبی از جایی استفاده شود منبع خبر حتما درج شود. مطالب اختصاصی ما هم طبیعتا تولید شده توسط منتقدینی است که بر اساس سفارش از سوی ما برای سایت مطلب می نویسند.

  3. Laya :
    ۱۷ مرداد ۰۰

    ایشون تمام کارشان کپی پیسته ، حتی جرات بهز کردن کامنتاشونو تو پیجوشخصیشون ندارن ، اگر کسی انتقاد بکنه بلاک میشه و اصولا الانا کاملا بسته اس کامنتاشون جز دو سه نفر بله قربان گو … منتقدی که قلم به دست میگیره و انتقاد میکنه خودش هم باید ظرفیتشو دعشته باشه . نقدشون در مورد این فیلم چونوانگلیسی بلد نیستن کاملا اشتباهه ، و بعضی جاها رو هم از دپستان ایرانی منقد که جلوتر از ایشون نقد کردن کش رفتن . غلطهای املاییشون هم که واویلا س ، کلا ما کلی به اعتماد به سقف ایشون میخندیم و تلسف به حال مملکت که قلم به است چه کسانی افتاده ، بالطبع باسوادها که نباشن هر زاغ و زغنی قلمدبه دست میشه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت سینما جریان در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.